'Bir bölen' diye suçlanmaktan hep kaçınılan ve ama, bölünmeleri yine de engellenemiyen bir cereyan..
Selahaddin E. Çakırgil
Nûman Kurtulmuş, 11 Temmuz 2010 tarihinde, mevcud kanûnî gereklere uygun olarak yeniden seçildiği SP Gen. Başkanlığı'ndan ayrıldı. Ve, yorgan gitti, kavga bitti..
Çünkü, sözkonusu kongrede yenik duruma düşen tarafın CHP Genel Sek. Önder Sav'a bile akıl danışarak yaptıkları itirazlar sonunda, Saadet Partisi'nin olağanüstü kongresinin, Ankara'daki bir sulh hukuk mahkemesi tarafından ve bu zamana kadar yaşanmamış bir şekilde verilen bir acaib kararı gereğince yenilenmesi için vazifesi, Nûman Kurtulmuş'a muhalif olan cenahta oldukları bilinen üç kişilik bir 'kayyûm' hey'etine devredilmişti. Halbuki, 'kayyum'luk, genelde, ihtilaflı tarafların dışında kimselere tevdi olunur..
Kurtulmuş ve ekibi, bu karara karşı bir üst mahkemeye itiraz bile etmedi. İtiraz etmedikleri gibi, mahkemenin belirlediği 'kongreye çağrı heyeti' diye isimlendirilen 'kayyûm' hey'etinin düzenleyeceği ve fikrî tartışma sınırlarında kalmıyacağı anlaşılan o olağanüstü kongreye katılırlar ve neticesi her nasıl çıkarsa çıksın, onu kabullenirlerdi..
Bilinen siyasî mücadele usûllerine göre de, bu gibi parti içi gruplaşmalar, sandalyelerin, masaların havada uçtuğu, kanlı-bıçaklı kavga sahneleriyle yapılmaktaydı..
Ama, Kurtulmuş ve ekibi bunu da yapmadı..